حدّثنى على بن الحسين ، قال حدّثنى أبى الحسين بن على ، قال : حدّثنى أبى على بن أبى طالب ، قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : اكتب ، قال قلت : و ما أكتب ؟ قال : اكتب « بسم اللّه الرحمن الرّحيم الايمان ما وقرته القلوب ، و صدقته الأعمال ، و الاسلام ما جرى به اللسان ، و حلّت به المناكحة . . . » قال أبو دعامة : فقلت : يا ابن رسول اللّه ما أدرى و اللّه أيّهما أحسن الحديث أم الاسناد ؟ فقال : « إنّها لصحيفة بخطّ على بن ابى طالب بإملاء رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله نتوارثها صاغرا عن كابر . . . » مسعودى مىگويد : محمد بن فرج در شهر گرگان در محله‌اى معروف ( به سراى غسّان ) از قول ابو دعامه برايم نقل كرد و گفت : براى عيادت به خدمت محمد بن على بن موسى عليهم السّلام رسيدم و اين ديدار مربوط به بيماريى بود كه در همان سال به وفات آن بزرگوار انجاميد ، وقتى كه خواستم از خدمتش مرخص شوم ، فرمود : « حقى بر من پيدا كردى ، آيا نمىخواهى حديثى برايت نقل كنم كه باعث خشنودى تو شود ؟ » ابو دعامه مىگويد : عرض كردم : چقدر شايق و نيازمندم به چنان حديثى ، يا بن رسول اللّه ، فرمود : « پدرم محمد بن على به نقل از پدرش على بن موسى بن جعفر ، و او از پدرش موسى بن جعفر بن محمد ، و آن حضرت از قول پدرش ، جعفر بن محمد ، و آن حضرت ، از پدرش محمد بن على و آن بزرگوار از قول پدرش على بن الحسين و او از رسول خدا - صلى اللّه عليه و آله - نقل مىكند كه پيامبر ( ص ) فرمود : يا على ، بنويس ! عرض كردم : چه بنويسم ؟ فرمود : بنويس : ( به نام خداوند بخشندهء مهربان ، ايمان چيزى است كه در دلها اثر گذارد و رفتار شخص آن را تأييد نمايد ، و اسلام آن است كه فقط به زبان گفته شود ، و بدان وسيله ازدواج روا باشد . . . ) ابو دعامه مىگويد : عرض كردم : يا بن رسول اللّه به خدا سوگند كه نمىدانم اين حديث را با بركت و نيكو شمارم و يا اسناد آن را ؟ فرمود : اين صحيفه‌اى است به خط على بن أبي طالب ، با املاى رسول خدا - صلى اللّه عليه و آله - كه براى ما از قول آن بزرگواران از بزرگ به كوچك به يادگار